Długie ujęcie

70 mm, czyli feniks z celuloidowego popiołu.

Historia myśli filmowej jako jeden z punktów wyjścia do refleksji nad percepcją dzieła filmowego wskazuje przykład alegorii jaskini z ,,Państwa’’ Platona. Oto skrępowani łańcuchami ludzie, w ciemnej jaskini oglądają na ścianie cienie rzeczy znajdujących się przed ogniskiem. Abstrahując od filozoficznych rozważań, dość intuicyjnie można zauważyć podobieństwo owej jaskini do warunków sali kinowej. Oczywiście w kinie nikt nie przykuwa widzów do foteli łańcuchami, natomiast wielki ekran i wszechogarniający dźwięk wymuszają podobny sposób skupienia uwagi na ,,świetlnym spektaklu’’.

Serialowy arthouse

Na tegorocznym festiwalu Camerimage David Lynch stwierdził, że telewizje kablowe są odpowiednikiem kin studyjnych. Choć, jak sam przyznaje, dawno żadnego filmu nie widział, to jednak można w jego głosie odnaleźć sporo prawdy.

„Ukryłem się w lesie, by poznać świat”

Co się wydarzy, jeżeli zakazać jazzu? Co się wydarzy, jeżeli muzykę, która i tak walczy sama ze sobą, w której w jednym akordzie dźwięki i rytmy buntują się przeciwko sobie, po prostu zakazać? Wydarzy się całe pokolenie. Pokolenie bitników. Dzieci amerykańskiej literatury lat 50. – powieściopisarzy i ich rówieśnicy, którzy postanowili coś zmienić.

„Nie potrafię się przełamać”. Garść refleksji świąteczno-filmowych

Gdy odbierając główną nagrodę tegorocznego festiwalu w Gdyni, reżyser Piotr Domalewski podziękował swojej rodzinie, która miała nie tyle stanowić inspirację dla powstania „Cichej nocy”, co wręcz „współtworzyć jej scenariusz”, w Teatrze Muzycznym zapanowała ogólna wesołość. Ja również wymieniłam porozumiewawcze uśmiechy z siedzącymi obok mnie widzami: jasna sprawa, wszyscy wiemy, o co chodzi. Wszak niby obejrzeliśmy film o fikcyjnej wigilii zmyślonej rodziny, a jednak to wigilia Domalewskiego. Niby Domalewskiego, a jednak również nasza. Dziwnie znajoma, dziwnie swojska, polska.

Znaczenie polskiej krytyki filmowej na wybranych przykładach ostatnich lat rozwoju polskiej kinematografii

Dyskusję nad znaczeniem krytyki filmowej należy rozpocząć od postawienia sobie pytań: czym jest obecnie krytyka filmowa i jak określić status krytyka? Odpowiedź na te pytania we współczesnym świecie zabrzmi zapewne zupełnie inaczej niż np. czterdzieści lat temu, bo przemiany, jakie dokonały się na polu krytyki (zwłaszcza filmowej), są może nawet bardziej drastyczne od tych, które zaszły w samym kinie. Dwa słowa zdają się tu kluczowe: technologia1 i demokratyzacja.

Hide Main content block

Chłodnym okiem - dokumenty 2017

Koncept, który Piotr Stasik rozwija po wielokroć w transowym dokumencie „21 x Nowy Jork” (2016), miał początki w kameralnym shorcie – „7 x Moskwa” (2006). Choć pozornie dokumenty te skrajnie się różnią – film z 2006 roku skonstruowany został ze statycznych ujęć, a najnowsze dzieło Stasika to dwadzieścia jeden dynamicznych, przeplatanych ze sobą historii – w „7 x Moskwa” zastosowano szereg środków formalnych, powielających się w późniejszym dziele dokumentalisty. Twórca podchodzi blisko do swoich postaci, filmuje je głównie w półzbliżeniu i stosuje sugestywny, oparty na kontrastach montaż. Są to obrazy absolutnie autorskie – Stasik pisze ich scenariusze, reżyseruje i skleja.
Dokument Nikolausa Geyrhaltera został zmontowany ze zdjęć ukazujących miejsca poddane działaniom człowieka. Kadry z różnych stron świata łączy fakt kompletnego wyludnienia. Widz staje przed pytaniami o to: jak nasz gatunek użytkuje przestrzeń i w jakich celach tworzy niezliczoną liczbę obiektów.
„Opowieści śpiewaków i morderców” Stefana Eberleina to bezprecedensowa perła reportażu, której niewątpliwie nie powstydziłby się Andrzej Stasiuk i Wydawnictwo Czarne.
Gdy rozbrzmiewają pierwsze dźwięki sopranowej arii, kobieta wstrzymuje oddech. Tym nie różni się od pozostałych zgromadzonych na widowni melomanów. Ale w przeciwieństwie do nich nie daje się ponieść przejmującej muzyce, nie ma na to czasu. Za chwilę przecież zachwycający śpiew zamilknie, a wtedy rozpocznie się jej własna wielka rola: ktoś musi otrzeć pot z czoła gromko oklaskiwanej diwy, podać jej wodę, zrobić smartfonem pamiątkowe zdjęcie dla bliskich.
Niewiele ponad dwadzieścia wizyt musiało starczyć Jonowi Nguyenowi, by stworzyć intymny portret artysty. Było to zadanie niebywale trudne, gdyż w tym czasie David Lynch rozpoczął pracę nad ściśle strzeżonym trzecim sezonem „Twin Peaks”, co znacznie skomplikowało ustalanie kolejnych spotkań. Mimo to doświadczony reżyser znalazł czas, by zabrać nas w nostalgiczną podróż przez jego młodość.
Za górami, za lasami, na odległych rubieżach Północy magia kina wkroczyła w rzeczywistość. Zamieniła zwykłych śmiertelników w poszukiwaczy skarbów i detektywów, a co więcej dała ludzkości możliwość podróży w czasie. W miasteczku leżącym w ujściu rzeki Klondike, gdzie ponad sto lat temu wybuchła gorączka złota, z zamarzniętej ziemi po raz kolejny wydobyto skarb – zapisane na celuloidowych taśmach nieme filmy z zaklętą na nich minioną epoką.

Seriale oglądane w trakcie sesji

Redakcja

Roksana Chrustek, Weronika Ciągała, Kamila Cieślik, Mateusz Demski, Magdalena Franke, Jakub Gomółka, Piotr Hadyna, Pamela Jakiel, Martyna Kaczmarska, Mateusz Kawa, Natalia Klejdysz, Łukasz Kowalski, Dominika Laszczyk-Hołyńska, Solomiia-Mariia Lobachuk, Ida Marszałek, Joanna Najbor, Magdalena Narewska, Katarzyna Nowak, Katarzyna Panas, Klara Pawlicka, Danuta Repelowicz, Majka Sanders, Piotr Szubra, Elza Tuča-Skarbinika, Iga Wójtowicz

 

We use cookies to improve our website. By continuing to use this website, you are giving consent to cookies being used. More details…